U kent dat wel: gezellig avondje uit eten. “Doen we voor – hoofd – na of alleen hoofdgerechtje?” “Nee joh, lekker uitgebreid, wijntje erbij, heerlijk.” De bediening zet ongevraagd een mandje brood neer, later terug te vinden op de rekening voor zeven euro vijftig, maar dan heb je ook ‘ambachtelijk oerbrood met heerlijke smeersels uit de streek”.

Je hebt verder een prima avond. De veilig gekozen carpaccio kan eigenlijk niet mis gaan en zolang je in dit restaurant geen vis bestelt is het altijd goed. Of eetbaar, wat u wilt. En dan aan het eind van de maaltijd de onvermijdelijke vraag: “En? Heeft het gesmaakt?”
In hippe, vaak hoofdstedelijke etablissementen waar je aan het einde van de avond een dubbele hernia hebt van het zitten op een té kek aardappelkistje, wordt vaak de variant “was het lekker?” gebruikt maar dat terzijde. Met een beetje geluk blijft de ober of serveerster van dienst even staan om op het antwoord te wachten, maar meestal gaat de dame of heer in kwestie uit van het script waarin de klant antwoordt: “ja hoor, prima”. En laten we eerlijk zijn, meestal zeggen we dat dan ook maar. Toch?

Maar heeft u het wel eens geprobeerd, vertellen dat u het eigenlijk niet zo lekker vond? Ja? De kans dat u geconfronteerd werd met totale paniek of op zijn minst een hulpeloze blik is vrij groot. En de kans dat u vervolgens het antwoord kreeg uit het volgende multiple-choice rijtje: 1. Ik heb het zelf ook niet gemaakt 2. Het is momenteel erg druk in de keuken 3. smaken verschillen hè of 4. goh, u bent de eerste die het niet lekker vindt, acht ik ook vrij groot.

Terwijl het zó simpel kan zijn. Waarom krijgt u nooit de vraag bij binnenkomst wat er voor nodig is om u een leuke avond te bezorgen? Waarom niet vóór het mandje brood de klant al aanmoedigen dat, áls er iets is, men dit direct kan aangeven zodat gezamenlijk toegewerkt kan worden naar een topavond? Ingewikkelder is het volgens mij niet.

Kort geleden zat ik met een specialist van ResultaatGroep bij een potentiële opdrachtgever. Na de kennismaking opende de ResultaatGroeper met de vraag: “Wat moet ik er voor doen om jou (het klikte meteen, dus tutoyeren) over drie maanden met een grote glimlach te zien rondlopen?” De essentie van ons bestaan. En van het bestaan van elk dienstverlenend bedrijf. Wat moet ik ervoor doen om jou blij te maken? En dan tussentijds checken of je samen nog op de goede weg bent, dus ook even tussen de gangen in en tijdens het eten vragen of intussen de wensen wellicht zijn bijgesteld.

Wij noemen dat de R1 methodiek. Afstemmen wat de wensen zijn, tussentijds evalueren en waar nodig bijsturen. Zodat het antwoord nooit een verrassing kan zijn als de vraag wordt gesteld:

Heeft het gesmaakt?

http://www.resultaatgroep.nl/r1-methodiek/